Van sieraden tot onbewoond eiland
De drang om impact te maken ontstond al vroeg. “Ik ben begonnen als ondernemer toen ik 19 was,” vertelt Thomas. Tijdens zijn opleiding startte hij een sieradenmerk om geld op te halen voor kankeronderzoek. In die tijd ontdekte hij dat iets goeds doen voor een ander enorm veel energie en zingeving oplevert. “Dat is wel een verschil tussen acht uur per dag werken en tien uur per dag werken.” De bevestiging dat er iets moest veranderen, kwam tijdens zijn reizen naar Peru en Nicaragua, waar hij met zijn neus op de feiten wordt gedrukt. Thomas herinnert zich een boottocht naar een onbewoond eiland dat bezaaid lag met plastic afval, en het zien van de enorme verschillen in (economische) gelijkheid. Op zijn reizen ervaart hij veel bevestiging om door te gaan met zijn impact onderneming.
De mens achter de machine
Thomas richt zijn pijlen bewust op het bedrijfsleven. “Duurzame verandering ligt voornamelijk bij bedrijven,” stelt hij. Zijn focusgebieden zijn circulariteit en de voedsel- en landbouwtransitie, waarbij hij de nadruk legt op mensenkennis en gedragsverandering binnen organisaties en ketens. Niet op nieuwe technologieën of machines. Om bedrijven mee te krijgen is luisteren volgens Thomas cruciaal. En hij is er helder over: inspireren en bewustwording creëren helpt wel, maar worden flink overschat. “Iedereen is zich ervan bewust dat hij minder vlees moet eten, maar niemand doet het.” Wat écht werkt, is luisteren naar de angsten en randvoorwaarden van mensen en van daaruit concrete handvatten creëren. Gecombineerd met een financiële prikkel. “Want je gaat bedrijven niet verduurzamen als het alleen maar geld kost.”
Van Vierdaagsefeesten tot de akker
Het mooiste aan zijn werk vindt Thomas het ombuigen van weerstand. “Als iemand zegt dat het niet kan, en dan ik ze kan laten zien dat het wel lukt, dat vind ik een heel mooi moment.” Deze drive zet hij in bij uiteenlopende projecten die, zoals hij zelf zegt, ver uit elkaar liggen.
Zo werkt hij aan de introductie van herbruikbaar servies tijdens de Vierdaagsefeesten. “Het is eigenlijk van de zotte dat we drie tot vierhonderdduizend maaltijden over de toonbank gooien, dat allemaal beland in een prullenbak, wat vervolgens t regelrecht de verbrandingsoven in gaat als restafval” Als dit systeem er definitief doorheen komt, scheelt dat de stad jaarlijks zo enorm veel afval . Bovendien is het systeem ook toe te passen op andere evenementen, wat de impact verder vergroot.
Tegelijkertijd zet hij zich in om het lokale voedselsysteem in Nijmegen op te schalen. Zijn concrete vijf jaren doel: het marktaandeel van lokale, ecologische producten vergroten van vijf naar tien procent. Op de langere termijn droomt hij van impact op mondiaal niveau.
Groene én zwarte cijfers
Zijn advies aan andere impact ondernemers is verrassend nuchter. Om succesvol op te boksen tegen een systeem dat draait om winstmaximalisatie, moet je commercieel durven denken. “De nieuwe businessmodellen nemen de oude over, maar dat betekent wel dat onderaan de streep de cijfers groen én zwart moeten zijn.”
Hij spreekt uit ervaring. Bij zijn eerste onderneming draaide alles om intrinsieke motivatie en mensen meekrijgen met een mooi verhaal. Dat werkt, zegt hij, maar niet voor de lange termijn. Voor Thomas betekent duurzaamheid dan ook meer dan alleen ecologisch of sociaal zijn. Het is ook simpelweg geld verdienen om als onderneming te kunnen voortbestaan.
Erkenning en community
Toen Thomas hoorde dat hij was genomineerd voor de Impact Awards, danste hij door zijn kamer. Al relativeert hij het meteen zelf. “Het is niet dat je op zoek bent naar een bevestiging dat je het goed doet.” Maar de erkenning doet hem wel degelijk goed. “Soms is het echt lastig. En als je dan zulke erkenningen krijgt, geeft dat weer heel veel energie.”
Die energie haalt hij ook uit de gelijkgestemde ondernemers binnen IMPACT024. Volgens Thomas bundelt de community de kracht van iedereen die toewerkt naar een betere wereld. “Je doet het uiteindelijk allemaal voor hetzelfde doel, maar op je eigen manier. Dat geeft een grote kracht.”